Asonim syknął cicho. - Ty chcesz krwi, ja chce mięsa. W czym więc problem? - mruknął. - Jaką niby zabawę? Ah, już rozumiem. Nie musisz już nic mówić. - Po czym rozejrzał się wokoło, zauważając innego człowieka szybko ruszyłw jego stronę.

Asonim zabulgotał ostrzegawczo. - Oddaj mi go, krwiopijco! Jego ciało wyląduje w moim żołądku! - po chwili bez ostrzeżenia szarpnął go z powrotem w swoją stronę [fizycznie nie było to możliwe, jednak jako Asonim.. Cóż, kwestia myślenia].

Ja zauważyłem go pierwszy! - Fuknął przeraźliwie, po czym szarpnął człowieka za rękę w swoją stronę. - Jest mój, to ja go zjem!

Asonim obnażył zębiska wysadzane odłamkami bursztynu. - Spierdalaj! ten człowiek jest mój! - Człowiek przyglądał się to wampirzycy, to Asonimowi.

Asonim wstał i ciężko się podnosząc przypatrywał się krzakom, z których po chwili wyszedł człowiek. Uśmiechnął się szyderczo. - Ja to mam szczęście.. Niech ta wampirzyca trzyma się z dala od mojego łupu! - Po czym zaszarżował w stronę człowieka.